22 december 2000
Nederlands English

22 december: een handjevol mensen stapt het wad op. Het is een heldere, koude dag, "de mooiste dag van het jaar", gekscherend ze. Over de dijk wacht hen het witbevroren wad. In de verte, door een sluier van vogels, is Ameland reeds zichtbaar. Nog verder, in de Noordzee en groter dan het eiland zelf, de eerste boortorens...

Kaarten geven de geulen, zandbanken en boeien aan. Met een GPS kan je vervolgens de route uitzetten. Wadlopen veronderstelt echter vooral kennis van het wad en het tij. Eenzeil- of waadpak is in dit daargetijde geen overbodige luxe. De wandeling naar Ameland is 9 km.
Windkracht nul. Het is alsof de wandelaars een concertzaal betreden. Hun schreden op het brekende ijs doorbreken de stilte, ongeveer als het omslaan van een krantenpagina. Na het ijs volgt de zuigende modder, en dan het slepen van laarzen door het water.  
Verder op het wad nemen de stilte en leegte nog toe. Water en zand gaan in immer veranderende patronen samen. Schelpdieren klampen zich aan elkaar vast. De kokkels zijn commercieel aantrekkelijk. Aan de sleepsporen is te zien dat de vissers hier pas nog geweest zijn. De vogels van het wad volgen de bewegingen van de wandelaars met wantrouwen. In slierten voeren de eenden verkenningsvluchten uit. De meeuwen zijn brutaler en vergezellen hen met gekrijs. Haast onopgemerkt vliegen zwermen strandlopers op van de zandplaten.
Voor de kust van Ameland drijft ijs. De wadlopers gaan aan land en voelen nu pas goed de kou. De dag is reeds ten einde. Veel vogels slaan nog een laatste maal de wieken uit over het wad. In de verte vaart de boot naar Holwerd.
Henk Nouws - januari 2001

link naar Wadden vereniging